Ulica Marszałkowska zawdzięcza nazwę marszałkowi Franciszkowi Bielińskiemu, właścicielowi jurydyki Bielino, której była główną ulicą od 1757 r. Pałac marszałka pałac znajdował się na początku ulicy przy Królewskiej, gdzie zaczynała się ulica, niegdyś droga do wsi Mokotów. Ulica weszła w skład Osi Stanisławowskiej wytyczonej w latach 1766 - 1779, a nazwę przyjęła w 1770 r. Główną ulicą Warszawy stała się w drugiej połowie XIX w. i związane było to z wybudowaniem dworca Wiedeńskiego przy skrzyżowaniu z Alejami Jerozolimskimi. W tym czasie i na początku dwudziestego wieku, ulica została prawie w całości zabudowana kilkupiętrowymi kamienicami, gdzie mieściły się sklepy, kina, restauracje lub inne punkty usługowe. Odcinek od Królewskiej do placu Bankowego został przeprowadzony dopiero w latach międzywojennych i jest on wygięty z powodu protestów, jakie się pojawiły w związku ze zmniejszeniem powierzchni Ogrodu Saskiego. W czasie wojny zabudowa została częściowo zniszczona, lecz jej unicestwienie nastąpiło po wojnie, kiedy wyburzono większość kamienic pod budowę MDM, Pałacu Kultury i Nauki, Domów Centrum czy poszerzenie samej ulicy.

Foto 1
Foto 2
Foto 3
Foto 4
Foto 5