Plac Muranowski powstał ok. przełomu wieków XVIII i XIX, na wprost pałacu Józefa Szymona Belottiego, który się znajdował od 1686 r. w okolicy dzisiejszej ul. Muranowskiej. Pałac otrzymał nazwę Murano od wyspy weneckiej, z której pochodził Belotti. Stąd pochodzi nazwa Muranów. Na początku XIX w. stał przy prostokątnym placu Muranowskim browar, jedna kamienica i kilka drewnianych dworków. W 1818 roku urządzono na nim targ konny, odbywały się tu popisy cyrkowe i grywał teatr żydowski. W połowie XIX w. plac był już zabudowany niskimi, głównie drewnianymi czynszówkami. W tym czasie targ koński został przeniesiony na Pragę, a jego miejsce zajął bazar. W 1881 roku z placu Muranowskiego ruszyła pierwsza linia tramwaju konnego. Na początku XIX w. miejsce starych czynszówek, oraz rozebranego pałacu Murano, zajęły wyższe murowane kamienice czynszowe. Kamienice te zamieszkiwała głównie ludność żydowska a w parterach znajdowały się liczne sklepy. W 1909 roku przez plac przeprowadzono linię tramwajową elektryczną. Tak jak widać na fotografii, tramwaj przejeżdżał przez bazar pomiędzy straganami. W latach międzywojennych miejsce bazaru zajął skwer. W czasie okupacji hitlerowskiej plac znalazł się za murami getta. W 1942 roku północno-zachodnia ściana placu została wyłączona z getta a żydowscy mieszkańcy tych domów wysiedleni. Mieszkania zasiedlili Polacy przeniesieni min. z ul. Górnośląskiej, która stała się częścią dzielnicy niemieckiej. W trakcie powstania w getcie o plac toczyły się krwawe kilkudniowe walki powstańców z Niemcami. Po jego upadku, zabudowa placu znajdująca się za murami getta została zrównana z ziemią razem z całą dzielnicą. Rok później podczas Powstania Warszawskiego spłonęły domy stojące po przeciwnej stronie placu. Ok. roku 1950 na gruzach dawnej dzielnicy Muranów wyrosła zupełnie nowa dzielnica, zacierając jakikolwiek ślad po dawnym placu i układzie ulic wokół niego. Na mapce można zobaczyć dawny układ ulic z placem nałożony na współczesny widok z lotu ptaka okolicy.
Foto 1Foto 2