Gmach został wybudowany dla Banku Polskiego i giełdy w latach 1825-28. Projekt zlecono Antoniemu Corazziemu, któremu pomagał młody adept architektury, Jakub Gay. W latach 1828-30 dobudowano skrzydło wzdłuż ul. Elektoralnej, wg. proj. Gaya. W 1830 roku zainstalowano w arkadzie okna na pierwszym piętrze, zegar i termograf (ówczesny termometr) wynalazku Filipa de Girarda. W czasie powstania listopadowego obradowała tutaj Rada Administracyjna, która przeniosła się z Pałacu Namiestnikowskiego. 2 grudnia członkowie Towarzystwa Patriotycznego, wtargnęli na salę obrad i wymusili przyjęcie warunków, zmierzających do zrewolucjonizowania działań. Podczas powstania styczniowego, została przejęta Kasa Główna Królestwa, złożona w skarbcu Banku Polskiego. Organizatorem akcji był pracownik banku i bliski współpracownik Romualda Traugutta, Aleksander Waszkowski. Ok 1878 giełda została przeniesiona na ul. Królewską, a rotunda budynku została przedzielona stropem, tworząc dwa piętra biur bankowych. We wrześniu 1939 gmach został spalony, lecz mury ocalały. W odbudowanym po wojnie gmachu znalazło miejsce do 1990 roku Muzeum Historii Polskiego Ruchu Robotniczego. Obecnie mieści się tutaj Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II.

Foto